Vanmorgen is Reinold om half 7 wakker gemaakt. Hij had gedroomd dat hij zijn operatie gemist had omdat hij was weg gegaan. Maar het was een droom.
Er moest toch echt voorbereid worden op een operatie. Een zware operatie. De Whipple operatie noemen ze het.
Zodra Reinold wakker was en operatie klaar, zou ik gebeld worden deze dag. Dat kon om 14 uur zijn, maar kon ook om 18uur zijn of later. De operatie zou een hele dag duren en vooraf niet te zeggen hoe lang omdat ze vooraf niet weten wat ze tegen zullen komen. En dan kon ik komen.
Zodoende beter dat kids even logeren zijn en oooo wat heb ik leuke berichtjes gekregen dat ze aan het genieten zijn van pannenkoeken, giechelen, speeltuinen, helpen met baby’s flesjes geven.
Maarja…wat ga ik op deze dag doen. Ik heb er even op gebroed en kwam op een briljant idee.
En heb het heerlijk gevonden. Samen met m’n vader ben ik naar volkstuin gegaan en hier achterstallig onderhoud (en behoorlijk door deze situatie…we hadden zelfs een waarschuwing gekregen) gedaan. Was fijn om indirect wat voor Reinold te kunnen doen op deze dag, afgeleid worden en samen met m’n vader te werken.
Helaas in combinatie met een windvlaag en een kapotte klep, kreeg ik een klep tegen m’n voorhoofd aan. Dat was een beste jaap en ben nog naar de huisarts gegaan om te laten lijmen.
Onderweg werd ik toen gebeld door de chirurg (we hebben hem vorige week ook live gesproken) die operatie bij Reinold gedaan heeft.
Zo apart om hem te horen vertellen over operatie. Te bedenken dat hij in zijn lichaam heeft zitten snijden en rommelen.
Maar 1 en al dankbaarheid hier: Operatie is geslaagd! Chirurg vertelde dat hij de operatie heeft kunnen doen zoals hij ons heeft verteld. Ze hebben tumor in geheel weg kunnen halen.
Nu gaat dat naar de patholoog en is afwachten op uitslag wat dit is en hoe vervolg eruit gaat zien.