Vanmorgen om tien voor half 8 werd ik gebeld door ziekenhuis. Als ik nog niet wakker was, was ik dat nu wel…
Verpleegkundige vertelde dat Reinold vannacht is gevallen. Of hij is gevallen omdat hij pijn had of dat de pijn daarna gekomen is niet te achterhalen.
Maar zodoende is er vandaag een ct-scan gemaakt. In eerste instantie kregen we bericht dat er een bloeding in z’n buik zit. En ze moesten gaan bepalen wat te doen. Een poosje later, nadat achter de schermen nog andere specialisten meekeken, bleek dat er een bloeding geweest is in operatiegebied. Maar dat dit gestopt is.
Door de pijn heeft hij nergens puf voor en heeft vandaag voornamelijk op bed gelegen. Alleen voor toiletbezoek naar de badkamer geweest. Geen puf om wat te kijken, te lezen, te eten, gewoon in niks.
Er zat eerst een grote kans in dat hij morgen naar huis kon. Flink balen dat het niet gaat.
Vooral Reinold heeft er flink de pee in. Ikzelf vond het vooral schrikken dit. Opgelucht dat de ontstekingswaarden wel goed zijn. Hoe graag we ook willen dat hij naar huis kan.
Eerst zorgen dat het stabiel is en hij goed is aangesterkt.
Thuis kan er veel, maar in ziekenhuis heb je de specialisten om je heen.