Lieve mensen,
Het is weer een tijd geleden dat we update hebben geplaatst.
Het gaat goed met ons. Reinold herstelt steeds meer, krijgt energie meer terug. Vermoeidheid, tintelingen in handen en voeten, strak gevoel van de buik, zijn klachten die langer kunnen aanhouden. Is oefenen, oefenen, oefenen. Het nare gevoel in handen en voeten kunnen wel blijvend zijn. Wekelijks gaat Reinold naar de fysio.
Zodoende is er ook ruimte voor ons (mij en kids) om weer dingen op te kunnen pakken. Deze weg gaat op en neer maar de lijn gaat in stapjes omhoog. En dat is fijn!
Afgelopen vrijdag kreeg Reinold voor controle een CT scan. Ging wel iets wat gepaard met spanning, ook wel weer logisch na wat we allemaal hebben mee gemaakt. Maar ook wel in vertrouwen, want het gaat steeds beter. En is ook te zien dat Reinold zich steeds fitter voelt.
Maandag kregen we de uitslag. De arts begon met ‘het ziet er niet goed uit’.
Op de scan zijn plekjes te zien op de lever en op de plek waar geopereerd is. Wat de plekjes zijn kunnen ze op de scan niet goed zien. Maar zijn bang voor dat het uitzaaiingen zijn.
Daarom volgt morgen (vrijdag) MRI scan, en krijgen we dinsdag hiervan de uitslag.
Bij dat nieuws valt ineens alles stil….alles staat ineens in een ander licht.
Maar op wat voor grond staan we? Waar geloven we in? Wie gaat er met ons mee?
Maar God! Hij is met ons en Hij is Trouw! We hebben een God van Wonderen!
Dankbaar voor zoveel mensen die om ons heen staan, in geloof met ons mee bidden.
Oh neeeee! Wat een tegenvaller juist nu jullie weer nieuwe energie krijgen… heel veel sterkte en we bidden zeker mee!
Mijn hoop is op U Heer, mijn kracht is in U Heer! Sterkte en kracht gewenst… lieve groet Remko en Rienette
Lieve Mirjam en Reinold,
Jullie zijn door diepe dalen heen gegaan en er steeds weer doorheen gekomen, dankzij God die jullie draagt.
Ik kan jullie gang enigszins mee- en invoelen.
Hoewel ik geen chemo heb gehad. Wel borstkanker in 2018 en sinds een jaar uitzaaiingen in mijn botten. Elke keer leef je tussen hoop en vrees. En steeds weer wachten op uitslagen. Ook moet je je steeds afvragen welke behandelingen je wil ondergaan en welke niet. Jullie zijn nog jong en hebben een gezin. Ik ben intussen 87 jaar en heb een leven achter mij.ik bid voor herstel van Reinold, voor Mirjam en de kids, voor wijsheid van de artsen en voor allen die om jullie heen staan, maar bovenal om Gods liefdevolle nabijheid en kracht. Spannend om te wachten op de uitslag van dinsdag.
Hartelijke groet, Marg de Vos